Verslag

De Algemene Vergadering van Beraad 2005 van de remonstranten Uitgedaagd! Wij geloven - wat geloven wij? vond op 12 maart plaats in Amersfoort. Hieronder een impressie van deze inspirerende dag van de hand van Stien Hoogerbrugge.

Uitgedaagd, lang niet weggevaagd

Een bus pendelt heen en weer van station naar ROC-gebouw. Bij inschrijving wordt een fraai programmaboekje uitgereikt, waarin ook de teksten van de Belijdenis 1940 en de Proeve van belijden 2004 te vinden zijn. “Uitgedaagd” staat er uitdagend voorop en dat wordt u vandaag ook, zo verzekert  Marina Slootmans, voorzitter projectgroep Algemene Vergadering van Beraad 2005, ter verwelkoming. Na een korte liturgische opening overhandigt Rien Binnendijk, medewerker Nederlands Bijbelgenootschap, aan Wibren van der Burg, de voorzitter van het landelijk bestuur van de remonstranten, de nieuwe Kerkbijbel. Van der Burg schetst de voorgeschiedenis van dit beraad: enkele jaren geleden kwam in het convent van predikanten de behoefte naar voren aan een opnieuw bekijken van de belijdenis van 1940.  De theologische commissie kreeg de opdracht die belijdenis opnieuw tegen het licht te houden en aldoende ontstond een boek met diverse essays en ook een nieuwe verwoording van een eigentijds geloven: de proeve van... Bovendien is inmiddels een nieuwe, oecumenische, sprankelende bijbelvertaling verschenen, die nieuw licht werpt op sommige oude voorstellingen.

”Is een opnieuw onder woorden brengen van een gemeenschappelijk belijden, van de inhoud van ons geloof, wenselijk, mogelijk?”. Dat vraagt in een helder en eloquent betoog dr. Johannes Tromp, lid van de theologische commissie, zich af. Buiten kijf is dat de individuele belijdenis (die een toetredend lid zelf schrijft) belangrijk blijft, evenals de beginselverklaring, die voor ieder bindend is.”God eren en dienen” staat daar o.a. in. Dat geldt voor iedereen en dat is niet niks noch vaag. Een belijdenis gaat verder. Willen we dat er een nieuwe belijdenis komt? Tromp vertolkt zowel de stemmen van de voor- als van de tegenstanders.
Van meet af aan zijn remonstranten, geïllustreerd met een gedichtje van Camphuysen, tegen geloofsdwang. In Godsnaam zijn te velen verketterd. Edoch, op een bepaald kritisch moment, een zg. status confessionis, is het nodig om elkaar te vinden in een tekst, die bezielt, verenigt en oproept tegen de tirannie. De jaren 1621 en 1940 waren van die momenten. Maar veel eerder in 1920 al had Roessingh aanzetten gegeven, die uiteindelijk leidden tot het uitkomen met een nieuwe belijdenis in 1940, toen het er op aan kwam. Rechtvaardigt de huidige tijd het laten horen van zo`n klaroenstoot? Dat weet je eigenlijk pas achteraf. Het heden is af te schilderen als een tijd vol van verwarring, stuurloosheid, bangmakerij, angst en haat. Maar is de tijd rijp? Of liever misschien: zijn wij rijp om het geworteld zijn in het evangelie opnieuw te bezien en te verwoorden? Hoe het ook zij, het is zaak de lampen brandende te houden en de olie, de brandstof, op peil te houden.
Na al die vragen een oproep tot slot: godsdienst wordt gemeenschappelijk beoefend. Naast het stamelen, het cirkelen rond het Geheim, worden er aan ons vragen gesteld en in woord en daad antwoorden gevraagd. Bovendien is er het geschenk bij uitstek van het christelijk geloof, de hoop, die gekoesterd en beleefd dient te worden.
De complete tekst is te vinden op de website van de remonstranten (hier klikken) of aan te vragen bij het landelijk bureau.

Uiteen in diverse workshops. Een ’s morgens, een ’s middags, twee kiezen uit een totaal van tien. Zoeken naar je lokaal. Zelf maakte ik die over “Geloven in wereldperspectief” en “In de ruimte van de Geest” mee. Belijden is altijd tegenover de ander, die ons bevraagt, hield Jarek Kubacki ons voor. In onze contacten met geestverwanten in midden-Europa, de Unitariërs, zal het belijden van de triniteit, ook al wordt die in de Proeve van belijden op de kop gezet: eerst de Geest, dan de Zoon, dan God zelf, wel begrenzend kunnen werken, terwijl de Geest ontgrenst, leer ik in de volgende workshop.
 De Geest werd door Anne Klaar Rosingh heel geestig opgeroepen. Na kort gebed vroeg zij deelnemers aan haar workshop in een rondje te associëren op de Geest met enkele woorden. Ook zijzelf had op de andere zijde van het schoolbord allerlei elementen, die van oudsher met de Geest verbonden worden, opgeschreven. Zij spoorde ons aan om met al die afzonderlijke elementen (als het ware een ruïne) iets nieuws te bouwen. Gebed, extase, wind/vuur, genadegaven, vruchten van, vrijheid, triniteit, vrouwelijk, subordinatie, ruimte, grenzen, openheid. Verrassende benadering. Kort gebed tot slot.

Weer bijeen kregen we te horen dat men hier een voortgaand gesprek over wat je gelooft belangrijk vindt, met name ten behoeve van samenwerkingsgemeenten en in oecumenische contacten. De nieuwe Proeve van belijden is niet meer dan een handvat voor dat gesprek, dat dankzij de nieuwe bijbelvertaling nieuwe impulsen en gezichtspunten krijgt. Een peiling door middel van een enquête onder 170 aanwezigen, waarvan 82 hun formulier invulden/inbrachten, gaf aan dat 87% van deze 82 voor een voortzetting van dit proces is, dat kan uitmonden in een ontwerptekst waarover de Algemene Vergadering van Bestuur in 2006 zou kunnen beslissen. De voorzitter van het landelijk bestuur van de remonstranten toont zich blij met deze uitslag en belooft in een zorgvuldige procedure iedereen te betrekken in dit proces. Zo hebben wij naar buiten toe iets te bieden, het versterkt ons zelfvertrouwen. Hij dankt de schrijvers van het boek en de opsteller(s) van de proeve.

Na een presentatie door Arminius, de jongerengemeente, sluit een opgewekt, geestig en soms hilarisch cabaret deze uitdagende bijeenkomst af.

Wij geloven, wat geloven 
Wij- geloven wij wel wat?
Want geloven in hierboven
Is een deel der mensheid zat.
Maar remonstranten
Uit alle oorden
Op de AV hierheen gevraagd
Voelen zich door deze woorden
Heden toch weer uitgedaagd.

Stien Hoogerbrugge
 

Thema

Deze jaarlijkse bijeenkomst in het kader van de algemene meningsvorming en voorbereiding op de beleidsontwikkeling, zowel plaatselijk als landelijk, vond ditmaal plaats in Amersfoort. 
Het gebouw van het Regionaal Opleidingscentrum Amsterdam - Sticht - Amersfoort (ROC- ASA), sectie Zorg en Welzijn, aan de Matthijs Vermeulenstraat 1 was de locatie. 
  

Programma

Details