|
Landelijke
Vrijzinnige Beraadsdag: traditie heeft toekomst
Op 5 april 2003 kwamen ruim 700 vrijzinnigen
uit het hele land en uit vier deelnemende groeperingen (ADS, Remonstrantse
Broederschap, VVH en NPB) bijeen in Amsterdam in de Lutherse Kerk aan het
Spui, later voor dertien workshops uitwaaierend over diverse locaties vlakbij:
de Doopsgezinde Kerk, de pastorie van de Krijtberg, het Ignatiushuis en
het Treehouse aan de Voetboogsteeg.
Buiten scheen de zon en woei een straffe, koude NW-wind over de stad.
Binnen zorgde de swingende Surinaamse band Koprot'tu voor de nodige
schwung. Welkom heette ons de jonge NPB-predikant Annemieke Romeijn. Het
besef van onderlinge verbondenheid, het vermogen liefde te ontvangen en
te geven en het verlangen naar vrede, het herkennen van de goddelijke vonk
in ons zouden ons inspireren om op nieuwe ideeën te komen.
Opzomeren
De historicus en predikant E.H. Cossee vroeg zich af hoe wij vrijzinnigen
zo geworden zijn en verbaasde zich erover dat de vrijzinnigen, meer consistent
dan misschien verwacht, de eenheid in verscheidenheid hebben weten te bewaren.
Als illustere voorgangers beschreef hij de Rijnsburger collegianten, die
vier eeuwen geleden in de tijd van rekkelijken en preciezen, o.l.v. een
erudiete boer Gijsbert v.d. Kodde, toen de gemeente Warmond vacant raakte,
besloten "zelf enige kapittelkens te gaan lezen" uit de bijbel wel te verstaan.
Elders in het land ontstonden dergelijke groepen, die eenmaal per jaar
een landelijke bijeenkomst belegden waar doop bediend en avondmaal gevierd
werd. Spinoza behoorde tot deze collegianten. Na twee eeuwen ging deze
groep ter ziele. Nog een illustere voorganger schetste Cossee, Willem Opzoomer.
Deze Rotterdammer richtte rond 1870 de NPB op in de geest van de collegianten.
Zij naam leeft voort in het werkwoord opzomeren, dat staat voor het opknappen
van in deplorabele toestand geraakte straten in Rotterdam.
Leven
Als collegiant van nu stelde de acteur Peter Faber zich voor. In Amsterdam-N
opgegroeid leerde hij dat op straat niet geldt wat je zegt maar wat je
durft en doet. Als acteur, dankzij kapper Koning, ontdekte hij de kracht
van de stem en het woord dat vlees wordt ofwel leven wekt. Hij riep ons
op onszelf te accepteren zoals wij zijn en raadde ons aan de woorden God
en Heer te vervangen door Leven, dat gekoesterd en beschermd dient te worden.
Ateliers
Koffiepauze met jawel nu waarlijk koffie, waarnaar zeker de reizigers
van verre allang smachtten.
Uitzwermen over diverse ateliers. Voor mij die vanuit de doopsgezinde
traditie over geweldloos samenleven en mediation. Dat laatste is een vrij
nieuwe methode om te bemiddelen in ruzies en conflicten in scholen en gemeenten
nog voordat deze geheel uit de hand lopen en verhoudingen grondig verzieken.
Lunch in de Luthers Kerk, ieder krijgt zijn eigen tasje met voedsel.
Intussen herkenning, ontmoeting, een soort reünie. Zegt iemand: vanmorgen
vroeg dacht ik welke smoes kan ik verzinnen om niet te hoeven gaan. Nu
ik er toch ben, krijg ik een kick, het open contact met 'gelijkgestemde
vrijgezinden' enthousiasmeert en zet je zorgen over de numerieke teruggang
even aan de kant.
Aan de overkant van het Singel de scharrelmarkt en snel weer verder
naar het volgende atelier. Ditmaal over rituelen. Hoe nodig die zijn om
speciale momenten in een mensenleven te markeren en weer verder te kunnen.
Of wij op een A4-tje maar even twee assen willen aftekenen en daarop onze
levensloop totnogtoe met al zijn hoogte- en dieptepunten willen aangeven.
Wanneer waren er op die punten kerkelijke rituelen, zelfgemaakte rituelen
of was er niets gebeurd? En of wij voor dat laatste moment maar even een
eigen ritueel wilden ontwerpen, dat liefst ook nog gemeenschapsvormend
is. Daar is over nagedacht en kan nog wel langer over doorgedacht.
Gezamenlijke afsluiting
Na de thee werd namens het Nicolette Bruiningfonds officieel het internetproject
Zinweb
aangeboden,
hoewel het al in gebruik is. Applaus voor het organisatiecomité
dat de site in haar geest heeft ingericht. U treft daar onder veel meer
een beeldmeditatie aan, vrij naar Nicolette Bruining:
Vrijzinnig geloof is de kunst van het surfen
Een zee waarin je verdrinkt
Een zee om uit te drinken
Onzinnig de zee op te drinken
Leren en ervaren wat zij te bieden heeft
De zee.
'Een ode aan de soep' schetste ons Hester Smits (VVH). Niet de materiële
van toen, maar de spirituele van nu, voor de zoekers van nu. Voor de vrijzinnigen
de schaamte voorbij want we hebben echt iets te bieden vanuit onze traditie,
ingaand op de vragen van nu.
Tenslotte nam Henk Leegte (D) ons mee naar de Areopagus in Athene,
eeuwen geleden. Temidden van al jullie godsbeelden, mannen van Athene,
ontdek ik een plek voor een onbekende God. Die God verkondig ik u, Schepper
van hemel en aarde, opdat wij die God zoeken en hem al tastende vinden,
hoewel hij niet ver is van een ieder van ons. Een wens voor een zegenrijk
leven en deze Beraadsdag is ten einde.
Nog wat napratend met deze en gene hoor ik van remonstranten dat zij
een liturgisch moment in het begin en aan het eind hebben gemist. Er is
weliswaar gezongen, maar stilte en gebed ontbraken. De EHBO-er in geel
jack, die vanuit het Oranje Kruis ons de hele dag terzijde stond en slechts
twee geschaafde vingers te behandelen had, miste het noemen van, een gebed
voor het Iraakse volk
Een man uit Haarlem wiens dochter een stand op de scharrelmarkt achter
de Doopsgezinde Kerk bemande, vond het een prachtige, een spirituele dag.
"Het is niet dood, het gaat door" en die Surinaamse band zorgde voor de
nodige schwung en kleur in dit witte gezelschap.
Wat mijzelf betreft is de vraag van nu: waar komt nu het op aan? (Laat
mijn liefde overvloedig zijn in fijngevoeligheid en helder inzicht om te
onderscheiden waar het op aan komt). Een voorlopig antwoord is, wat mij
betreft: op compassie en creativiteit. Al met al een inspirerende
Beraadsdag, die zijn uitwerking in het land niet zal missen.
STIEN HOOGERBRUGGE
Brochure
Ter voorbereiding op deze Landelijke Vrijzinnige
Beraadsdag verscheen de brochure Geschiedenis
maken. Vrijzinnigen geloven verder
|