landgodzeg8


	Als ik God zeg... Chassidische vertellingen uit verschillende bronnen	Thomas Borggrefe	terug naar Inhoud

	De kleinzoon van rabbi Baruch van Medzibozj speelde verstoppertje met zijn kameraden. Hij verstopte zich en wachtte tot zijn vrienden hem zouden gaan zoeken, maar dat deden ze niet. Na lange tijd ging hij naar zijn grootvader en zei met tranen in zijn ogen: ‘Ze hebben helemaal niet naar mij gezocht!’ Rabbi Baruch brak ook in tranen uit en zei: ‘Hetzelfde zegt de Almachtige ook: ”Ik verberg Mij en de mensen zoeken helemaal niet naar Mij!”’

	* Wo ich gehe – du! Wo ich stehe – du! Nur du, wieder du, immer du! Du, du, du! Ergeht’s mir gut – du! Wenn’s weh mir tut – du! Nur du, wieder du, immer du! Du, du, du! Himmel –du, Erde – du, Oben – du, unten – du, Wohin ich mich wende, an jedem Ende Nur du, wieder du, immer du! Du, du, du! *
	Toen de grote rabbi Baäl Sjem zag dat de Joden bedreigd werden door rampspoed, was hij gewoon naar een bepaalde plaats in het woud te gaan om daar te mediteren. Daar ontstak hij een vuur, sprak een gebed uit en het wonder geschiedde: het ongeluk werd afgewend. Toen later zijn leerling, de gevierde rabbi van Mezritch, dezelfde reden had om de hemel te smeken, ging hij naar dezelfde plek in het woud en zei: ”Heer van het heelal, hoor naar mij! Ik weet niet hoe ik het vuur moet ontsteken, maar ik kan wel het gebed uitspreken.“ En opnieuw voltrok zich het wonder. En nog later trok rabbi Mosje Leib van Sasov om zijn volk te redden door het woud, en zei: ”Ik weet niet hoe ik het vuur moet ontsteken. Het gebed ken ik niet, maar de plek wel.” En dat was voldoende. Toen viel het rabbi Israël van Rizhyn ten deel rampspoed af te wenden. Hij zat in zijn leunstoel, met zijn hoofd in zijn handen, en sprak tot God: ”Ik weet niet hoe ik het vuur moet ontsteken en het gebed ken ik niet. Zelfs de plek in het woud kan ik niet vinden. Het enige dat ik kan, is het verhaal vertellen.”

	naar boven
voor het laatst bijgewerkt: 11/05/2001