Voor velen onder u zal dit bericht volkomen onverwacht zijn. Peronne werd geboren op 19 augustus 1969 en hoorde bij de jonge remonstrantse predikanten. Het overlijden van iemand die 37 jaar is, past niet bij onze verwachting ten aanzien van de levensloop van een mens, ook al zijn wij ons er nog zozeer van bewust dat mensen kwetsbaar zijn. Sommigen onder u, die meer contact hadden met Peronne,  hebben geweten dat haar conditie in toenemende mate reden was tot zorg en dat het niet uitgesloten was dat zij niet lang meer zou leven. Toch blijft het een schok, als gebeurt waarvoor je hebt gevreesd.

Peronne Boddaert is opgegroeid in Rotterdam. Een toespraak, die zij hield op een bezinningsdag, begon zij met een citaat van Dag Hammarskjold: ‘Ik weet niet wie – of wat – de vraag stelde. Ik weet niet wanneer zij gesteld werd. Ik herinner me niet precies wat ik antwoordde. Maar eens zei ik ja tegen iemand of iets’. Voor Peronne was dit een beschrijving van wat haarzelf was overkomen. Als kind al voelde zij zich aangesproken door een haar omringende God, een dragende grond. In de Remonstrantse Gemeente Rotterdam vond zij de plek waar haar ervaringen een relatie kregen met de verhalen uit de christelijke traditie. Verhalen van mensen die een stem hoorden die hun leven zou bepalen en die hen de weg zou wijzen die ze moesten gaan.
Voor Peronne was die weg: de studie theologie in Leiden. Doctoraalexamen deed zij op 4 maart 1994. Het proponentsexamen volgde op 13 juli 1996. Bij de aanvang van de studie wist zij niet of het predikantschap iets voor haar zou zijn. Gaandeweg werd haar duidelijk dat pastoraat haar hart had. Zij werd predikant in de Remonstrantse Gemeente Delft. In 2000 ging zij naar de Verenigde Staten. Zij werd daar aanvankelijk coördinator voor kerkelijke vrijwilligers en later programmaontwikkelaar en fondsenwerver voor de IARF bij de Verenigde Naties. In 2003 kwam zij terug naar Nederland, waar zij predikant was in de Religieuze kring Aerdenhout en de NPB-afdeling Lunteren. In de Remonstrantse Broederschap was zij lid van het moderamen van het Convent van predikanten en werkte zij mee aan de AV van Beraad Wederzijds.

Veel tijd en energie heeft Peronne geïnvesteerd in interreligieuze contacten en de oudste organisatie die zich daarvoor inzette: de IARF. Zowel wereldwijd, als in Europa en Nederland leverde zij een belangrijke bijdrage aan het werk van de IARF. Het paste voor haar bij haar remonstrantse achtergrond –  die haar dierbaar was –  waarin vrijheid en verdraagzaamheid een centrale plaats hebben. Die vrijheid en verdraagzaamheid golden voor haar niet alleen voor christenen onderling, maar voor alle gelovigen van welke signatuur ook. Actief betrokken was Peronne ook bij de contacten met unitariërs in Roemenië. Aan de voorbereiding van enkele conferenties in dat kader, die binnenkort worden gehouden, werkte zij intensief mee. 
Naast haar werk binnen de kerk en de IARF was zij actief op allerlei terrein. Zij was lid van vele verenigingen en organisaties, gaf cursussen voor ondernemers over ethiek en bedrijfsleven, zij had een groot netwerk waarmee zij contacten  onderhield.

Peronne Boddaert was een bevoorrecht mens. Begaafd was zij van hoofd en hart, een mooie en charmante verschijning, zij kreeg veel ruimte om zich te ontwikkelen op allerlei terrein. Toch kende haar bestaan ook donkere kanten. Die dubbelheid van haar bestaan is nu opgenomen in de liefde van de Eeuwige die voor haar de dragende grond was. Wij zullen haar missen.

Namens de Commissie tot de Zaken,

Mijnke Bosman-Huizinga
(algemeen secretaris Remonstrantse Broederschap).

(Brief van de Commissie tot de Zaken, het landelijk bestuur, van de Remonstrantse Broederschap van 7 maart 2007)