Hij werd 84 jaar. Ds. Pols was niet van huis uit remonstrant. Zijn ouders, zo schreef hij ooit, waren bewust kerkelijk maar op drift. Hij werd gedoopt in de Christelijk Gereformeerde Kerk, ging naar orthodox-christelijke scholen en naar catechisatie bij een ‘gewone’ hervormde predikant, die hem confronteerde met een voorzichtig stuk bijbelkritiek en hem ervan probeerde te overtuigen dat hij in de wieg was gelegd voor het predikantschap. Dat lukte niet.

Peter Pols deed HBS-A, had vervolgens tijdelijke functies, ging in militaire dienst en zat ondergedoken - hij was heel actief betrokken bij het verzet in de Tweede Wereldoorlog - in Voorburg waar hij lid werd van de VCJB en de Vereniging van Vrijzinnige Godsdienstigen.
In 1945 nam hij - stevig door elkaar geschud door de ervaringen in de oorlog - het besluit alsnog predikant te worden. Hij deed aanvullend staatsexamen en ging theologie studeren in Leiden, waar hij ook de kerkelijke opleiding aan het Seminarium volgde. Van deze Leidse periode genoot hij, zoals hij zelf schreef, met volle teugen.

Eenmaal afgestudeerd was hij achtereenvolgens predikant in de remonstrantse gemeenten Twente, Naarden-Bussum en Den Haag. Daarnaast was hij zeer actief in de landelijke organisatie van de Remonstrantse Broederschap. Hij was ervan overtuigd dat voor elke predikant een inschakeling in een breder verband op zijn tijd broodnodig is. Achtereenvolgens was hij penningmeester van het Convent van Predikanten, lid van de pensioencommissie, van de liturgiecommissie, van het bestuur van het IKOR en van de Commissie tot de Zaken.

In de loop der jaren verloor hij vele zekerheden. Hij sprak de hoop uit, in een Paspoort in het Remonstrants weekblad, dat de botsing met de praktijk niet zou leiden tot ontmoediging, dat er iets van blijvend vertrouwen zou groeien, dat geloof, hoop en liefde niet uitgeblust zouden worden. Geleidelijk werd hem na zijn emeritaat duidelijk dat zijn geloof en zijn hoop steeds minder de lijnen volgden die in zijn geloofsgemeenschap gangbaar waren. De integriteit, die voor hem zeer wezenlijk was, maakte dat hij daardoor minder actief werd in zijn gemeente.

De Remonstrantse Broederschap heeft in ds. Pols een integer mens en een beminnelijke predikant met veel inzet verloren.
Ds. Pols is begraven op 24 augustus. De plechtigheid is geleid door dr. J.F. Goud 
 

Mijnke Bosman-Huizinga
(algemeen secretaris Remonstrantse Broederschap)