Ds. Schneider werd op donderdag 1 februari opgenomen in het ziekenhuis. Bij hem was een verwijding van een bloedvat ontdekt. De risico's die een dergelijke verwijding met zich meebrengt, heeft hij helaas niet overleefd.

Jan Willem Schneider is geboren in Leiden op 20 juni 1933  Het gezin waarin hij opgroeide, was aanvankelijk niet kerkelijk betrokken. Zij ouders waren lid van de SDAP en voor de Tweede Wereldoorlog was de combinatie van democratisch socialisme en lidmaatschap van een kerk niet gebruikelijk. Tijdens de oorlog zijn zijn ouders lid geworden van de Remonstrantse Broederschap. Zij waren getroffen door de moedige en bemoedigende kanselboodschappen die in de kerken werden voorgelezen, en van huis uit had zijn vader enige banden met de remonstranten.
In Leiden ging Jan Willem Schneider naar het gymnasium. Vervolgens studeerde hij theologie in dezelfde stad. In 1961 studeerde hij af. Proponentsexamen deed hij in hetzelfde jaar op 30 december. 
De Verenigde Christelijke Gemeente in Dokkum werd zijn eerste standplaats. Daar deed ds. Schneider intrede op 4 februari 1962. Tegelijkertijd was hij ook voorganger van de Remonstrantse Kring Leeuwarden. 
In 1968 vertrok hij met zijn gezin - hij was in 1959 getrouwd met Else Vijlbrief en had drie kinderen, later zou er nog een vierde geboren worden  -  naar Suriname, waar hij predikant werd van de Evangelisch-Lutherse Gemeente in Paramaribo, een grote gemeente met ruim 4000 zielen. In 1973 keerde ds. Schneider terug naar Nederland. Daar deed zich de mogelijkheid voor om legerpredikant te worden. Hoewel er ook van andere zijde aan hem werd getrokken, koos hij voor het legerpredikantschap.  'Ik heb altijd belangstelling gehad voor oorlog en vrede, dat hangt samen met mijn ervaringen in de oorlogsjaren'. Hij was legerpredikant in Assen en later bij het Opleidingscentrum Militair-Geneeskundige Dienst in Hilversum. In die tijd had hij een bijzondere opdracht van de Remonstrantse Broederschap voor de geestelijke verzorging van remonstrantse militairen in de Landmacht. Jan Willem Schneider hechtte er zeer aan de relatie met de remonstranten te bewaren. Dat blijkt ook uit een ingewikkelde correspondentie, voorafgaand aan zijn vertrek naar Suriname, en uit zijn inzet in allerlei commissies en werkgroepen, zoals commissies die voorbereidend werk deden voor de herziening van de Kerkorde en de Commissie Oorlog en Vrede. 
Tot zijn spijt was het gebruikelijk dat een legerpredikant, net als andere officieren, vervroegd met pensioen ging op 55-jarige leeftijd. Een kleine remonstrantse gemeente had hij nog graag willen dienen, maar dat kwam er niet meer van. 

Jan Willem Schneider was en bleef remonstrant in hart en nieren, hoewel hij het in zijn geloofsgemeenschap niet altijd gemakkelijk heeft gehad. Hij was het met vele beleidsbeslissingen niet eens en was een verklaard tegenstander van de remonstrantse participatie in organen als het IKV en de IKON. Deze waren hem te links en te eenzijdig. Hij was betrokken bij Waakt en Weegt, een groepering binnen de remonstrantse gelederen die veel kritiek had op de in hun ogen foute koers van de Broederschap. Hij las bij voorkeur reformatorische kranten, die overigens wel  een veeg uit de pan kregen als zij onjuist berichtten over de remonstranten. 
Ds. Schneider hield van orde. Hij was kritisch over liturgische slordigheden, over rommelig taalgebruik, over nieuwigheden die hem geen verbeteringen leken. Zijn kritiek op biografische naamlijsten was gevreesd. Hij vond altijd wel weer een fout of een omissie, die iedereen over het hoofd had gezien.
Waarom remonstrant gebleven?, vroeg hem ooit een journalist van het Nederlands Dagblad. Het antwoord van Jan Willem Schneider was verrassend. 'Ik heb een andere visie dan orthodoxe protestanten op de Geest. We zijn niet alleen aangewezen op het Woord, maar we mogen ons ook verzekerd weten van de bijstand van de Geest, die aanvullende aanwijzingen geeft, waarmee we kunnen reageren op situaties is onze tijd'. Als voorbeelden noemde hij de afschaffing van de slavernij en de kwestie van de vrouw in het ambt.

De remonstranten verliezen in Jan Willem Schneider een kritische predikant die zijn geloofsgenoten met wisselend succes tot de orde riep. De bijstand van de Geest heeft de band tussen hem en de remonstranten weten te bewaren. Moge hij rusten in vrede.

Namens de Commissie tot de Zaken,

Mijnke Bosman-Huizinga
(algemeen secretaris Remonstrantse Broederschap).

De afscheidsdienst werd geleid door ds. P. Korver en dr. T.R. Barnard op vrijdag 9 februari 2007 in de aula van de begraafplaats Zuiderhof, Kolhornseweg 13, 1213 RS Hilversum. Aansluitend aan de afscheidsdienst vond de teraardebestelling plaats.

(Brief van de Commissie tot de Zaken, het landelijk bestuur, van de Remonstrantse Broederschap van 6 februari 2007)

Zie ook: het bericht n.a.v. het overlijden van ds. J.W. Schneider in het Nederlands Dagblad