Zondag 1 juli 2007
Thema: ‘Ik wens u een goede week’

Inleidende woorden
Wat wensen we elkaar toe  in de kerk?, gevolgd door gebed

Deze laatste dienst van het seizoen heeft – u heeft het al gemerkt – een bijzonder feestelijk karakter. Vandaag wordt Tania hier gedoopt. Wij gaan dus Tania, haar ouders en haar broertje Richard het beste wensen voor de toekomst. Elke zondag, aan het einde van de dienst, geven we elkaar de hand bij de uitgang van de kerk en wensen elkaar een goede zondag. Elders, wensen mensen elkaar op zondag ‘een goede week’. Hoe zit dat eigenlijk? Wat wensen wij voor elkaar als wij hier zijn? Dat zal het thema van deze dienst zijn.

Bijbellezing

Een psalm van David

Erger je niet aan slechte mensen,
wees niet jaloers op wie kwaad doen,
Zij verdorren snel als gras,
Zij verwelken als het jonge groen.
Vertrouw op de HEER en doe het goede,
Bewoon het land en leef er veilig.
Zoek je geluk bij de HEER,
Hij zal geven de wensen van je hart.
Leg je leven in de handen van de HEER,
Vertrouw op hem, hij zal dit voor je doen:
Het recht zal dagen als het morgenlicht, 
De gerechtigheid stralen als de middagzon.

[Psalm 37: 1-9]

Zegenbede

God zal met je meegaan
Als licht in je ogen
En lamp voor je voet,
Als hand op je hoofd
En arm om je schouder,
Als baken bij ontij
En verte die wenkt,
Als groet op je lippen
En hoop in je hart,
Als stem die je uitdaagt
En woord dat je weg zoekt.

[Sytze de Vries]

Preek

Ik was laatst op Curaçao en op de Nederlandse marinebasis aldaar woonde ik een zondagse dienst bij. Aan het einde van de dienst, gaf de aalmoezenier alle aanwezigen een hand. Iedereen wenste elkaar ‘een goede week’. Dat vond ik opvallend want meestal komen we hier in Nederland niet verder dan ‘een goede zondag’. Ik werd dus nieuwsgierig en vroeg waarom ze daar kennelijk langere wensen hadden als hier. Het antwoord was verrassend: elkaar een goede zondag wensen? Wat karig, zeg! Dat is nog maar een halve dag! Hier op de Antillen, zien we het ruimer: we wensen elkaar een heel goede week, totdat we elkaar weer zien, de volgende zondag!
Er zit natuurlijk wat in!
Maar waarom wensen we elkaar überhaupt iets, als we uit de kerk gaan? En wat bedoelt men met ‘een goede zondag’, of ‘een goede week’? Er zit namelijk meer achter dan een gewone beleefdheidsformule.
Laten we dit bekijken voordat wij straks, hier in de kerk, onze eigen keuze maken.

Waarom zou je zondag naar de kerk gaan, eigenlijk? Remonstranten zijn wel geen kampioenenkerkgangers, maar toch, zoals u ziet, begeeft er een hoog percentage van de gemeente zich op zondag hier naartoe. Waarom? Omdat de zondag een bijzondere dag is. Een dag om uit te rusten, een dag om tot jezelf en tot elkaar te komen, een dag om iets anders te doen dan werken, boodschappen doen en je belastingsformulieren invullen. Een dergelijke rustdag komt in alle culturen voor, alleen kan het op vrijdag of zaterdag vallen, soms ook op maandag.  Maar dat doet er niet toe. Eén rustdag in de week. Dat is niet toevallig. Kennelijk functioneert de mens het beste in een bepaald stramien. Het is net joggen: als je niet even stopt om je spieren te rekken, kom je niet ver.

Zondag is dus, voor ons, een rustdag, waarin we aandacht hebben voor God en voor elkaar.
Dus als we ’s-ochtends naar de kerk gaan en aan het einde van de dienst elkaar ‘een goede zondag’ wensen, dan wensen we elkaar een goede voortzetting van de rustdag. Prachtig.
Maar je kunt er ook anders tegenaan kijken. En dat doen ze op Curaçao.

Als het goed is, neem je iets mee uit de zondagse kerkdienst. Dat kan heel verschillend zijn: een tekst die je raakt, een lied dat je ontroert, een moment van stilte waar je tot jezelf bent gekomen. Troost, vreugde, wat het ook moge zijn: je neemt het mee naar huis als kracht voor de rest van de week. Dat is ook de bedoeling van de zegen aan het einde van de dienst: wij worden gezegend, opdat wij anderen tot zegen kunnen worden, in de komende tijd.
Dat is wat ze op Curaçao bedoelen als ze aan het einde van de dienst elkaar de hand geven en zeggen: ‘ik wens je een goede week’.
Je kunt dus kiezen: een goede zondag of een goede week wensen. Denk er eens over na, en ik merk het wel straks.

Tania, die net gedoopt is, heeft ook een zegen ontvangen. Wat wensen wij, als christelijke gemeente, dopelingen (maar ook alle kinderen in de wereld) toe? Dat ze in vrede en vrijheid  kunnen opgroeien, dat ze krijgen wat ze nodig hebben om volwassen te worden, dat ze zo door hun ouders worden opgevoed dat ze zichzelf kunnen worden, in staat om de juiste levenskeuzes te kunnen maken.

We wensen hen niet alleen een goede zondag of een goede week, maar een goed leven.
Alle kinderen hier: we wensen jullie een goed leven.

Amen