De inleiding van zijn rede luidde:

Vandaag gaan wij de uitdaging aan ons te beraden op de vraag of het wenselijk en, indien ja, ook mogelijk is dat wij tot een gemeenschappelijke uitspraak komen over de inhoud van ons geloven; of, in een iets andere woordvolgorde: dat wij tot een uitspraak komen over wat wij als remonstranten in ons geloven gemeenschappelijk hebben.

Dat is een andere vraag dan die naar wat elk van ons voor zich gelooft. 
De vraag naar het individuele geloof van elk van ons is ten minste zo belangrijk als die naar ons gemeenschappelijke belijden, en waarschijnlijk voor elk van onszelf veel belangrijker, maar die vraag is hier niet aan de orde. 
Het individuele geloof van mensen kan en mag ook niet aan de orde gesteld worden in een vergadering als deze. 
De vrijheid van het individuele christelijk geloof is een groot en door onze Broederschap duur bevochten goed. 
Die vrijheid is de grondslag van ons kerkgenootschap, verankerd in de beginselverklaring en het zou in strijd zijn met alles wat remonstrants aan en in ons is, om iemands individuele geloofsbeleving in een kerkelijke vergadering ter discussie te stellen. 
Dat doen we dus in ieder geval niet. 

De uitdaging is daarentegen of wij als kerkgenootschap een formulering van de inhoud van het geloof kunnen vinden die wij gezamenlijk kunnen onderschrijven, en die inhoudelijk verder gaat dan wat wij in de Beginselverklaring hebben vastgelegd, namelijk „God eren en dienen.” 
Dat wil iedereen wel, maar is het mogelijk dat we daar juist als remonstranten in gemeenschappelijkheid iets meer over zeggen? 

Voordat we die uitdaging aannemen, moeten we ons beraden op de vraag of we eigenlijk wel meer willen zeggen dan dat, en zo ja, waarom. 

Ik wil in deze inleiding een paar woorden aan deze vraag wijden.
Daartoe zal ik eerst twee redenen bespreken waarom we dat niet zouden willen, en vervolgens twee redenen waarom we dat misschien toch wel zouden willen. 
Voordat ik aan die redenen begin, moet ik de aard van deze bijeenkomst met nadruk preciseren. 
Het doel van dit beraad is niet om tot een gemeenschappelijke belijdenis te komen. Dat is te vroeg, en daartoe is een beraadsvergadering geschikt noch bevoegd. Bevoegd daartoe is uitsluitend de Algemene Vergadering van Bestuur, gehoord het Convent van Predikanten en dan nog kunnen gemeenten ermee doen wat ze zelf willen. Het enige doel van onze bijeenkomst vandaag is alleen maar eens te peilen, of we vinden dat er iets aantrekkelijks is in de poging, en of de eventuele aantrekkelijkheid ervan de moeite die zo’n poging vergt, rechtvaardigt.