|
De remonstranten van Maurits tot Juliana
25 maart 2004
Door Carel Brendel
De remonstrantse predikante Welmet Hudig leidt volgende week de uitvaartdienst
van prinses Juliana. Orthodoxe protestanten hebben moeite met de keuze
voor een niethervormde voorganger.
Waar komt de naam remonstranten vandaan?
De naam herinnert aan een befaamd stukje vaderlandse geschiedenis uit
de tijd van de Tachtigjarige Oorlog tegen Spanje. Een predikant aan het
hof van prins Maurits, ds. Uytenbogaert, schreef in 1610 een bezwaarschrift
(remonstratie), waarin hij aandrong op herziening van de gereformeerde
geloofsbelijdenis. Het conflict tussen remonstranten en contraremonstranten
werd beslecht op de Synode van Dordrecht (1618). De minderheid richtte
in 1619 de Remonstrantse Broederschap op. Ondertussen woedde een politieke
strijd tussen raadspensionaris Johan van Oldenbarnevelt, vooraanstaand
sympathisant van de remonstranten, en stadhouder Maurits. De van hoogverraad
beschuldigde Van Oldenbarnevelt werd op aandringen van de prins ter dood
veroordeeld en onthoofd.
Waar staat deze kerk nu? De Remonstrantse Broederschap heeft nog geen
10.000 leden, verspreid over zo'n 50 gemeenten.
De aanhang is hoog opgeleid en welvarend. Net als andere kerken kampt
de remonstrantse met vergrijzing. De kerk gaat vrijzinnig om met het geloof
en staat bekend om haar progressieve standpunten over kwesties als euthanasie,
het homohuwelijk, ontwikkelingshulp en vredesvraagstukken. Is de wens van
prinses Juliana verrassend? Nee. De Oranjes hebben vaker laten zien dat
ze op religieus gebied buiten de gebaande paden willen gaan. Ze hebben
een voorliefde voor vrijzinnige predikanten, zoals de (hervormde) broers
Nico en Carel ter Linden. Prinses Juliana bezocht diensten van de Vrijzinnige
Geloofsgemeenschap. Ze had ook geen moeite met de katholieke huwelijken
van haar dochters Irene en Christina. In 1998 baarde ze opzien bij het
huwelijk van prins Maurits en prinses Marilène, toen zij als niet-katholiekter
communie ging. Waarom hebben sommige protestanten moeite met haar keuze?
De liefde voor Oranje leeft het sterkst onder protestanten. In veel
kerken wordt op zondag gebeden voor het koningshuis. In de diensten wordt
vaak verwezen naar de Tachtigjarige Oorlog, toen de Vader des Vaderlands,
Willem van Oranje, zich inzette voor de onafhankelijkheid en de geloofsvrijheid.
De betrokkenheid van de Oranjes wordt gezien als door God geschonken.
De keuze voor een remonstrantse voorganger is een breuk met de eeuwenoude
Nederlands-Hervormde traditie van het Oranjehuis. Orthodoxe protestanten
hebben er ook moeite mee, dat de remonstranten geen bindende geloofsbelijdenis
kennen, waardoor in hun ogen de bijbelse boodschap van het lijden en de
opstanding van Jezus niet tot zijn recht zal komen.
Hebben alle protestanten bezwaren?Beslist niet. Het gaat om een minderheid,
maar wel een omvangrijke. Het sterkst leven de bezwaren in de reformatorische
kringen rond de SGP. Ook bij de breder georiënteerde Gereformeerde
Bond in de Nederlandse Hervormde Kerk wordt de keuze van Juliana 'betreurd,
maar wel gerespecteerd'.
Daarbuiten leven de bezwaren veel minder of nauwelijks. Om een beeld
te geven van de verhoudingen: in 1998 keurde 45 procent van de protestanten
de gang ter communie van Juliana goed, 18 procent keurde deze stap af. |