Remonstranten zijn niet gewend aan zoveel vergaderingen

door Jaap Friso

De kerkfusie van de Protestantse Kerk in Nederland is nog niet eens officieel beklonken of er zou zich volgens Trouw al een geïnteresseerd kerkgenootschap aandienen: de Remonstrantse Broederschap.
Niets van waar, stelt algemeen secretaris dominee Mijnke Bosman-Huizinga.

Toen stond er in Trouw “Remonstranten lonken alsnog naar PKN”. Wat dacht u?

"Ik ben er weer eens ingetrapt, dacht ik. Het is natuurlijk vooral de kop. Uit het artikel blijkt nergens dat we echt lonken naar de PKN. Het gaat over gesprekken en over samenwerking en dan staat er in een bijzin dat aanschuiven op termijn misschien niet uitgesloten is."

Dat is geen lonken?

"Ik dacht het niet. We werken bijvoorbeeld in de predikantsopleiding al samen en mijn insteek is om op het gebied van samenwerking met de vrijzinnig-hervormde gemeenten en de uitwisseling van predikanten te kijken wat er mogelijk is. Het artikel in Trouw is verwarrend. Het is een samenraapsel van oude en nieuwe stukken en wat citaten die me om tien over vijf ontlokt zijn. Er worden zaken door elkaar gehaald."

De telefoon op het kerkelijk bureau stond roodgloeiend?

"Dat viel wel mee. Een aantal predikanten kreeg verontruste gemeenteleden aan de telefoon maar de storm was snel geluwd. Er is geen sprake van aansluiting en daar is binnen onze kerk ook geen discussie of onduidelijkheid over."

De opstelling van de Remonstrantse Broederschap werkt de verwarring toch in de hand? Eerst meepraten, dan weer niet, nu misschien op termijn…? U bent nog onduidelijker dan de journalist van Trouw.

"We hebben nooit in de besluitvorming rond het fusieproces meegedaan. Waarnemen is waarnemen, zo is door Samen-op-Weg steeds gesteld. De remonstranten hadden geen stem en we hebben niet geparticipeerd in gesprekken over de kerkorde. In 1993 kwamen we met een eigen notitie die de mogelijkheid tot participatie bood. Daar stonden wezenlijke vragen in over de belangrijkste verschillen. Daar is traag en niet echt inhoudelijk op gereageerd. Mede daardoor hebben de remonstranten met een nipt stemmenverschil besloten om het voor gezien te houden binnen Samen-op-Weg."

Zijn die steekhoudende verschillen er nog steeds?

"Eigenlijk biedt de kerkorde zoals die er nu ligt meer ruimte dan het eerste concept. Het open avondmaal is mogelijk, gemeenten mogen zelf beslissen over het homohuwelijk, de opstelling ten opzichte van Israël is veranderd."

Uw punten zijn dus meegenomen?

"Dat denk ik niet. Het kerkelijk denken en leven heeft tussen 1993 en 2004 niet stil gestaan. Wel hebben de remonstranten vaak een katalyserende werking gehad op veranderingen in het kerkelijk denken, we reageren snel op veranderingen in de maatschappij. Soms ook zonder ingewikkelde theologische discussies zoals bij vrouwen in het ambt, dat deden we gewoon.
Wij hebben een laagkerkelijk karakter. Gemeenten kunnen zelf over veel zaken beslissen en remonstranten leggen in geweten uiteindelijk alleen verantwoording tegenover God af: niet gebonden aan schrift, kerk en belijdenis."Stel dat u toch was meegegaan in het fusieproces? "Dat was een harde dobber geweest, denk ik. Remonstranten zijn niet gewend aan zoveel vergaderingen. Al die synodezittingen, al dat gedoe over de organisatie, ik had nog moeten zien of de remonstranten er het uithoudingsvermogen voor hadden gehad. Ik heb bewondering voor de lutheranen dat ze dat vol hebben gehouden. De remonstranten zouden op termijn zijn opgegaan in de PKN denk ik; verdwenen dus. De remonstranten zijn geen deel van een wereldkerk, zoals de lutheranen.

Als u zou toetreden was u wel meteen van het probleem met de naam PKN af.

"Het heeft iets arrogants om je de protestantse kerk te noemen terwijl er nog heel veel andere protestantse kerken zijn. Ik vind het niet handig om de variëteit te miskennen, die moet je juist koesteren. De naam is misschien begrijpelijk maar het is zeker geen elegante keuze."

Bron: Volzin