Out of Africa

Op weg naar Masaka

Twee dagen in Oeganda. Het was eerst even wennen: het is wel anders om ergens te komen en te weten dat je er 4 maanden blijft, dan ergens voor een (korte) vakantie te komen. Je kijkt anders naar de dingen - minder verwondering, meer incasseren: dit is dus waar ik de komende maanden ga leven.

Dat is trouwens niet helemaal waar: we begonnen namelijk in Kampala, de hoofdstad van Oeganda. Een miljoenenstad, druk en stoffig. Veel verkeer, overal mensen die lopen of (zich laten) rijden, veel lawaai van busjes, brommers en toeterende taxi’s.

Een groot avontuur is je te laten vervoeren op zo’n brommer, de boda-boda. Deze rijden overall crisscross tussendoor met grote snelheid, ontwijken ternauwernood de minibusjes (taxi’s of matatu’s) die de straten van stoeprand tot stoeprand vullen, druk claxonerend omdat ze allemaal als eerste hun bestemming willen bereiken.

Een zo’n bestemming is het Taxi Park – eigenlijk een nauwelijks te beschrijven plek, maar laat ik een poging wagen. Als je van een straat die wat hoger ligt op het plein neerkijkt dat het Taxi Park is (er zijn er 2 in Kampala, Old en New, maar ze lijken erg op elkaar) dan zie je een aaneengesloten zee van witte daken van busjes. Niet netjes gerangschikt, maar dwars door elkaar heen. Temidden van deze chaos zie je een rij busjes die zich gestaag naar de uitgang probeert te begeven, voortdurend opgehouden door invoegende of uitvoegende busjes, of busjes die net in de weg
staan.

Hier moet je je dus in begeven. Je probeert je weg te vinden naar de bus die jouw kant opgaat, maar stuit hierbij op al die andere busjes en op de vele mensen die daar tussendoor proberen te komen, door doorgangetjes meestal niet breder dan een centimeter of 30. Voortdurend word aan je gevraagd waar je naartoe wilt en of je niet liever met deze bus meewilt want die andere is al weg of deze rijdt een betere route.

Als je eindelijk in de juiste bus zit, is het wachten totdat deze helemaal vol is: eerder rijden ze niet weg. En vol betekent ook echt helemaal vol: er zijn speciale opklapstoeltjes die het gangpad vullen, zodat alle ruimte benut wordt. Als je als eerste aankomt, kan je dus de beste plek kiezen, maar moet je ook langer wachten. Soms kan dit wel een uur duren.

Maar tijdens dit uur hoef je je niet te vervelen: door alle ramen worden diverse soorten koopwaar aangeboden: horloges, flesjes water, zakdoeken, geroosterde bananen, haarelastieken, cakejes, kranten, voetballen, noem maar op. Soms komen er vrouwen met borden eten. Hele maaltijden worden er genuttigd in deze wachttijd.

Als het busje eindelijk vol is, kan er vertrokken worden. Als je geluk hebt, ben je in 20 minuten het Taxi Park af, op weg naar Masaka…

Tessel Jonquiere