Zoals de tijden veranderen, zo verandert het SPL mee. Draaiden de activiteiten in de beginjaren vooral om het geloof, later besloot het SPL tot een koerswijziging. Noodgedwongen, omdat steeds minder studenten met het geloof bezig zijn.
Volgens studentenpastor Rein Veenboer blijft religie één
van de hoofdzaken van het SPL, maar de activiteiten hebben zich uitgebreid,
vertelt hij.
Twee keer per week is er een eetgroep en ook worden er regelmatig filmavonden,
excursies en gespreksgroepen georganiseerd.
Andere activiteiten zijn gericht op maatschappelijke betrokkenheid.
In de zomer is er een vakantiespeelweek voor kinderen uit asielzoekerscentra.
Met allerlei spelletjes in het gebouw en buiten op het grasveld.
Ook is er genoeg ruimte voor zingeving.
Iedere dinsdagavond is er een gespreksgroep over het christelijke geloof
en elk jaar vindt er een excursie plaats naar het oecumenisch klooster
Taizé in Frankrijk.
Eens in de maand is het de bedoeling een kerkdienst te organiseren,
maar er komen niet zoveel studenten op af.
Hier raken we een belangrijk punt: de verminderde belangstelling.
SPL moet het hebben van een kleine, trouwe groep studenten, maar dat
is niet genoeg.
Als reden kan genoemd worden de verminderde betrokkenheid bij de kerk,
de zogenaamde secularisatie, die al decennia aan de gang is. Maar ook de
toegenomen studiedruk is hier debet aan.
Studenten zijn erg druk. Het onderwijs vindt meer en meer plaats in
werkgroepen. Dat betekent veel overleg en samenwerken. Dat kost tijd, die
ze anders misschien in het SPL of een studentenvereniging steken. Ook woont
een groot deel van de studenten nog thuis. Zij komen niet speciaal voor
een activiteit terug. En de studenten die wel in Leeuwarden wonen, gaan
vaak in het weekend terug naar de ouders. Hun sociale leven speelt zich
daar grotendeels af.
Een conclusie zou kunnen zijn om dan minder activiteiten aan te bieden,
maar daar is Veenboer fel tegenstander van. Hij weigert te geloven dat
studenten minder geïnteresseerd zijn in levensbeschouwelijke zaken.
In de loop der jaren heeft Veenboer studenten zich zien ontwikkelen.
Dat komt niet allen door het SPL; studie en vrienden zijn daarin natuurlijk
ook belangrijk, hun persoonlijkheid groeit. En zo hoort het ook. Veenboer
hoopt dat ze bij het SPL iets oppikken, waar ze de rest van hun leven veel
aan hebben.
Met de komst van de Kenniscampus hoopt Veenboer op een stimulans voor
het studentenpastoraat.
Als hij daar een plekje krijgt, is het gemakkelijker voor studenten
om even binnen te lopen en mee te doen.