Gedichten

Adam

Of de slang echt gesproken had?
vroeg Adam.
Hij had zeker even niet opgelet.
Je was er toch zelf bij, zei Eva.
Maar Adam wist het zeker, 
hij had niets gehoord!
Maar goed, als jij het zegt...

Tssssss zei de slang.

Als het aan Adam had gelegen
stond de mens nu nog
in de kinderschoenen,
naïef, onwetend.
 

Hagar

Slavin ben je,
personeel.
Je doet je werk,
verdient je brood,
verder niets.

Gegeven, plotseling,
aan je baas.
Hij doet 
wat jij nooit vroeg.

Respect voor je baas?
Respect voor zijn vrouw?
Het verdwijnt
als water in de woestijn.

Jouw kind
moest hun kind worden,
maar ze tonen
geen spoor van liefde.

Verwijten hangen in de lucht.
Elke verantwoordelijkheid
wordt op de ander
afgeschoven:
Jouw kind, maar wiens idee?
Jouw slavin, maar wiens zaad?

Wil jij, Hagar,
in die sfeer
je kind grootbrengen?
 

Lot

Voorbeeldig mens,
gastvrij
en goudeerlijk.
Een voorbeeld voor allen.

Ook voor je dochters,
die je aanbood aan de meute?

Je had geluk,
je dochters bleven gespaard.
Maar zullen zij ooit
kunnen vergeten
wat jij zei?
 

Lea

Nee, 
de mooiste ben je niet.
Iedereen weet dat,
jijzelf het best.

Je zus
is de volmaakte schoonheid.
Naast haar
verbleek jij helemaal.

Door een list
word jij
aan de man gebracht.
Moet je daar blij om zijn?

Je man, 
zelf een bedrieger,
werd door je vader bedrogen.
Wie zul jij kunnen vertrouwen?