Homepage
Bundel Mijnke
Webmaster

Dick Peters (1946) is pastoraal werker in de Remonstrantse Gemeente Alphen.

Kom in het midden staan (Markus 3:3)

door Dick Peters 
 
Het was sabbat en Jezus bevond zich in de synagoge. In die synagoge was een man met een verschrompelde rechterhand. In het Grieks betekent verschrompeld “droog” of “dor”. In andere vertalingen wordt gesproken van een verlamde of een stijve hand. Misschien was er sprake van reuma, waardoor de hand krachteloos was geworden.
Hoe dan ook, de man leefde met een lichamelijke handicap.
Voor een deel zal hij daardoor afhankelijk zijn geweest van zijn familie, zijn buren, zijn vrienden. Als hij die had. Dat staat niet in het verhaal. Ook niet waarom hij zich in de synagoge bevond toen Jezus er naar binnen ging.
Als we uitgaan van wat er in het boek Leviticus staat zou deze man zich in die synagoge zelfs niet mogen bevinden.
Vanwege zijn lichaamsgebrek is het hem niet toegestaan het heiligdom binnen te gaan. Hij mag niet bij het gordijn komen dat voor de heilige ruimte hangt, en evenmin mag hij dienst doen bij het altaar (Leveticus 21:23).

In den beginne zag God dat alles wat hij geschapen had goed was.
Jezus oog viel in de synagoge op die man met zijn verschrompelde hand.
En hij vroeg de man bij hem te komen. Kom in ons midden, zei hij. Jezus vond dat deze gehandicapte man er gewoon bij hoorde. Die hoefde niet achteraf of buiten te blijven omdat hij de pech had een handicap te bezitten.
En de man die door de mensen terzijde werd geschoven en buitengesloten werd door Jezus in het hart van de gemeenschap gezet. Jezus gaf daar mee aan dat die man recht op een eigen plek bij God en de mensen had.
Er was geen reden waarom de man zich ook maar van iemand de mindere zou moeten voelen, door niets of niemand hoefde hij zich te laten verlammen. Jezus vond dat het hoog tijd werd dat de man zijn eigen leven weer ter hand zou nemen. Mooie symboliek! Steek uw hand uit, zei Jezus tegen de man.
Deze stak zijn hand uit en die werd weer goed zoals vroeger.
En Jezus zag dat het goed was.

Sabbat of niet, regels of niet, het is ondergeschikt als een mens die lijdt genezen kan worden.
Een godsdienst, een geloof die zijn helende kracht heeft verloren is even verschrompeld of krachteloos als de hand van die man.
Geboden zijn alleen goed zolang ze God en de naaste dienen. Doen ze dat niet is er niets op tegen om ze te negeren. Jezus verzette zich daarom tegen de letter van de wet die de geest van de wet doodt.
Hij handelde daarmee in strijd met de opvattingen van de godgeleerden die meer van de godsdienst dan van de mensen hielden.

De vraag of die gehandicapte man echt is genezen doet er niet toe. Daar kan je van mening over verschillen. Wat ik van dit wonderverhaal versta is dit:
Jezus bewees dat die man erbij hoorde en zo maakte hij hem heel.
Zo haalde hij hem uit zijn door mensen geschapen isolement.
Jezus bracht hem ‘onderdak’, bracht hem thuis in het menszijn. Zodat hij er weer deel aan had. Zo kan hij ook ons van onze verschrompelde handen, symbool voor pijn, verdriet, het niet volledig mens voelen, genezen, door ons binnen te leiden in de volheid van het leven.

In onze huidige samenleving is van alles geregeld voor mensen die zijn aangewezen op hulpmiddelen om een beetje mee te kunnen komen.
Het grootste hulpmiddel is en blijft echter die ander waarop wordt gehoopt dat hij zal zeggen: kijk naar mij! Kijk me aan! Dan zie je misschien iets van Jezus van Nazareth in mijn ogen, waardoor we samen verder kunnen. Want met zijn tweeën kom je een heel eind. Zie mijn handen, ze zijn er voor jou!

In vijf maal zoveel woorden uitgesproken in de Remonstrantse Gemeente Alphen aan den Rijn en Zwammerdam op respectievelijk 22 oktober en 12 november 2006. Ik ben met veel vreugde als voorganger werkzaam in drie kleine vrijzinnige gemeenten waaronder sinds 1999 de Remonstrantse Gemeente Alphen.
 

 
naar boven


voor het laatst bijgewerkt: 29/05/2007