Homepage
Bundel Mijnke
Webmaster

Henk van Waveren (1938) was van 1972-2002 predikant van resp. de Remonstrantse Gemeenten Lochem-Zutphen, Haarlem en Eindhoven met een intermezzo van 1987-1992 als predikant van de Nederlandse Kerk van Austin Friars te Londen. Landelijk was hij lid van de remonstrantse Commissies voor Ontwikkelingssamenwerking en Liturgie. Vele jaren vertegenwoordigde hij de Remonstranten in de Sectie Eredienst van de Raad van Kerken.

Paulus op de Areopaag 
door Henk van Waveren
 
Een preekfragment van Henk van Waveren voor Mijnke die het geestelijk en materieel heil van ons predikanten altijd met de grootste zorg behartigd heeft.


Mijn mooiste preekfragment? Vast niet. Maar misschien wel typerend voor mijn poging om altijd zo te preken, dat je er als modern mens én intellectueel én emotioneel mee uit de voeten kunt. Toen wij in Eindhoven Kuiterts boek “Over Religie” bespraken en, bij alle intellectuele instemming, toch vaak het gevoel hadden de emotie en het appél te missen, heb ik daar op 22-10-2000 een preek gehouden over Paulus op de Areopaag (Hand. 17:15-34), waarvan het onderstaande een fragment is:

“Wat mij betreft, gemeente, 
valt er tegen Kuitert niet zo heel veel in te brengen
behalve misschien 
dat ie wel een beetje van de ene stelligheid in de andere vervalt.
Het zal toch zeker niet van niks zijn 
dat eigenlijk alle godsdiensten 
steeds heen en weer laveren
tussen het goddelijke als een vonk in ons, 
het goddelijke om ons heen 
waarin wij leven, bewegen en zijn als een vis in het water
en het goddelijke dat als een alter ego van de overzijde 
ons roept omdat het ons nodig heeft 
om tot zijn bestemming te kunnen komen,
om alles in allen te kunnen worden.
Want,zo zei van de week in een gesprekskring op de Genderhof iemand: 
of God bestaat, dat is eigenlijk niet de goede vraag;

de eigenlijke vraag is of hij worden kan,
of hij gebeurt en gebeuren zal zo nu en dan.
Nu eens overkomen warmte en liefde ons als God,
dan weer verblindend licht
en een volgende keer de Ander die ons roept.
En waarom zouden we 
die verschillende goddelijke verschijningen 
tegen elkaar moeten uitspelen?
Wij komen immers niet naar dit kerkhuis
in de illusie over God te beschikken. 
Zou het dan niet mogelijk zijn 
om komend langs velerlei wegen
die verschillende ervaringen zo te bundelen
dat ze in plaats van elkaar tegen te spreken juist aanvullen
en dat wij zo voortgang maken in ons zoeken
tastende of wij dat mogen vinden
waardoor er onder ons God gebeuren kan.

Een paar andere preken zijn aan te klikken op mijn website:
http://members.lycos.nl/HenksCompReading/HolyScriptures/
 
naar boven

voor het laatst bijgewerkt: 26/03/2007