Wie roept er tegenwoordig niet om duurzaamheid? Kennelijk schaars goed!
Het bedrijfsleven gaat voorop: duurzaam ondernemen heeft de toekomst. En dat betreft de producten, de waarden en normen, de continuïteit en de betrouwbaarheid. Maar ook: de relaties tot personeel en klanten. In geloofsgemeenschappen hoor je het begrip duurzaamheid tegenwoordig ook: wat blijft er na alle ontmantelingtheologie nog over van “geloven”. Hoe kunnen we samen inzicht krijgen in wat nog de moeite waard is om vast te houden? Wat mag weg uit het oude geloofsbezit en hoe wordt de nieuwe samenstelling van de inhoud?
Is zoeken naar duurzaamheid (wat je er uiteindelijk doorheendraagt) niet de beste motor voor een nieuw denken over pluriformiteit en oecumene? En… hoe duurzaam is ons eigen geloof “eigenlijk”? Enig idee hoe je persoonlijk voor duurzaam geloof kunt zorgen?

Anne van der Meiden, (1929), geboren in Enschede, studeerde theologie en communicatiewetenschappen. Na functies in bedrijfsleven en diverse organisaties (reclame, PR en publiciteit) werkzaam als wetenschappelijk medewerker en hoogleraar communicatiewetenschappen en public relations.
In 1994 gepensioneerd. Gaat nog regelmatig voor in zondagse diensten en huwelijksdiensten. Schreef zo’n dertig boeken en rondde onlangs de grootste klus van zijn leven af: de vertaling van de complete bijbel in het Twents. Al zestig jaar amateur schilder, aquarel en olie, een oude familietraditie.
 

naar boven