Terug 

Waar één lid lijdt ….
Rechtvaardigheid en Duurzaamheid in de Schepping


Verslag van de
lezing van
 dr.
Hielke Wolters

Dr. Wolters vertelde aan ca. 40 personen van diverse kerkelijke gezindtes in Twente over zijn ervaringen als programma directeur bij de Wereldraad in Genève.
Hij lichtte het programma AGAPE (Alternative Globalisation Addressing People and Earth) toe, dat over economische globalisering en kerken gaat. Daarna beantwoordde hij vele vragen uit de zaal. Hieronder volgt een samenvatting van wat besproken is.

De Wereldraad is in 1948 in Amsterdam opgericht als een wereldwijd netwerk van kerkelijke organisaties. Nu zijn 349 kerkgenootschappen lid die in totaal 550 mln. Christenen vertegenwoordigen. Vanuit Nederland zijn lid: PKN, Doopsgezinden, Remonstranten en Oudkatholieken. De Rooms Katholieke Kerk is geen lid; wel is er een nauwe samenwerking met deze kerk en andere oecumenische partners.
De Assemblee van Kerken is het hoogste orgaan dat eens in de 7 jaar bij elkaar komt. Het Centraal Comité, bestaande uit 150 vertegenwoordigers, vormt het bestuur van de Wereldraad. Elk 1,5 jaar komt dit Comité bij elkaar om het beleid te bepalen.

De activiteiten van de Wereldraad zijn in een zestal programma’s ondergebracht.
Als programma directeur is dr. Wolters verantwoordelijk voor de thema’s: gerechtigheid, diaconie en heelheid van de schepping.
De drie elementen van de missie van de Wereldraad: meer zorg voor de schepping,
de naaste zijn van allen en de eenheid tussen christenen versterken, komen hier duidelijk aan de orde.
Al in 1968 werden de eerste gedachtes over eerlijke handel in de Wereldraad ontwikkeld. Nederland en daarbij de Doopsgezinden en Remonstranten, hebben vanaf toen hieraan sterk bijgedragen. Via het conciliair proces (ontwikkelingsvraagstuk,
2% Aktie) is de financiële bijdrage van Nederland hieraan relatief het grootst.
De rijke landen en de wereldwijde netwerken van grote ondernemingen maken economisch en milieutechnisch de dienst uit. De armste landen zijn daarbij het slachtoffer vanwege hun gebrek aan aanpassingsmogelijkheden.
Mede hierdoor is er een toenemende spanning ontstaan tussen de kerken uit het rijke Noorden en het arme Zuiden. Hierdoor was de Assemblee in 2006 in Porto Alegre niet in staat om tot een gezamenlijk standpunt te komen over een nieuwe visie op economische ontwikkeling in tijd van globalisering (AGAPE-proces).

Verder overleg en reflectie zijn nodig om als wereldverbond van kerken tot een gezamenlijke benadering te komen. In dit overleg vertegenwoordigt Dr. Wolters de Europese kerken. Vanaf 2007 zijn er jaarlijks per continent studies over dit onderwerp. Hierbij wordt nauw samengewerkt met de Wereldbank en IMF.
Vorig jaar was Afrika aan de orde over het onderwerp ontbossing.
Omdat de Wereldraad korte contactlijnen heeft met de plaatselijke kerken in de ontwikkelingslanden kan de Wereldraad argumenten, ideeën en adviezen naar voren brengen die ingang vinden bij de VN.

Na de voordracht kwamen o.a. de volgende vragen aan de orde:
- Heeft de Wereldraad toekomst?
Al bij de oprichting was deze vraag actueel. In de verdeelde wereld zijn de spanningen steeds gebleven. Zolang we echter ruziën is er toekomst. De Wereldraad dient hierbij als een gestructureerd platform. In het gesprek met de kerken wereldwijd worden ook Moslims, Hindoes, Boeddhisten etc. betrokken.

- Hoe zit het met schuld?
(Elkaar de schuld geven/teveel verdienen). Schuldgevoelens blokkeren de dialoog. Daarom is de vraagstelling ”Hoe kan het anders” een beter uitgangspunt.

- Heelheid van de schepping.
In de gesprekken met Hindoes etc. worden de verschillen duidelijker:
Het Christelijk geloof richt zich primair op de individuele mens en pas daarna op de schepping. In het Hindoeïsme is meer aandacht voor de schepping.
We moeten regionaal snel aan de slag met de dialoog over de heelheid van de schepping.

- Conciliair proces:
Duurzaam samenleven, staat op gespannen voet met de wens in het rijke Westen om de eigen levensstijl te behouden. Naast het gebruik van alle technologische oplossingen dienen we onze wens naar “welzijn” te ontkoppelen van “welvaart”.
Denk daarbij aan een oude wijsheid: “Als je God de deur uit gooit, springen de goden door de ramen naar binnen”. Levensoriëntatie is dan ook van wezenlijk belang.

- Problematiek van de overbevolking:
Een groot deel van de problematiek van armoede en slecht milieu wordt veroorzaakt door de doorgaande explosieve groei van de bevolking in ontwikkelingslanden.
Hoe verminder je de drang om veel kinderen te verwekken bij arme mensen/mannen. Lokale kerken zouden hier veel aan kunnen doen.

- Vrije wereldhandel, zege of vloek?
Nu is het een vloek voor arme landen daar zij geen gelijkwaardige partij zijn in het onderhandelingsproces.

Gijs van Driem

 

naar boven